Het korte antwoord
Dat je kind geen hulp wil, is heel gewoon bij een eetstoornis. Het betekent niet dat je kind niet wil dat het beter gaat. Vaak is er angst om iets kwijt te raken dat houvast geeft. Blijf in contact, blijf benoemen wat je ziet en betrek de huisarts. Je kunt als ouder zelf al naar de huisarts gaan met je zorgen, ook als je kind nog twijfelt.
Herkenbare situaties
- Je kind zegt: "Er is niks aan de hand, jullie overdrijven."
- Een afspraak bij de huisarts wordt afgezegd of je kind weigert mee te gaan.
- Je kind belooft dat het zelf beter gaat eten, maar er verandert weinig.
- Je kind wordt boos of verdrietig zodra het woord eetstoornis valt.
- Je twijfelt of je moet doorduwen of je kind juist met rust moet laten.
Dit maakt veel ouders onzeker. Dat is begrijpelijk. Je wilt je kind niet kwijtraken, maar je wilt ook niet toekijken.
Waarom wil je kind geen hulp?
Een eetstoornis heeft vaak een functie. Het kan rust geven, controle, of afleiding van gevoelens die te groot voelen. Hulp betekent dat dit houvast misschien weg moet. Dat is eng. Daarnaast spelen schaamte en angst om niet begrepen te worden vaak mee. Soms ziet je kind zelf niet hoe ernstig het is.
Weerstand hoort dus bij de eetstoornis. Het zegt niets over hoe graag je kind zich beter wil voelen.
Praktische tips
1. Neem de twijfel serieus
Je kunt zeggen: "Ik snap dat je het spannend vindt. Je mag twijfelen. Ik ga je niet loslaten." Zo erken je het gevoel, zonder dat je je doel loslaat.
2. Vraag wat je kind bang maakt
Wat denkt je kind dat er gebeurt bij hulp? Soms zijn er beelden of verhalen die niet kloppen. Door het te vragen, kun je samen uitzoeken wat er echt speelt.
3. Maak de eerste stap klein
Een gesprek bij de huisarts voelt voor je kind misschien minder groot dan "in behandeling gaan". Bied keuzes waar dat kan: wie gaat er mee, wanneer, wat wil je kind zelf vertellen?
4. Neem als ouder je verantwoordelijkheid
Bij een minderjarig kind heb je als ouder een belangrijke rol in het zoeken van hulp. Je hoeft niet te wachten tot je kind er helemaal achter staat. Ga gerust zelf eerst naar de huisarts om je zorgen te bespreken. Bij een volwassen kind ligt dat anders. Dan kun je wel je zorgen delen en steun bieden.
5. Blijf verbonden
Laat het contact niet alleen over hulp en eten gaan. Doe dingen die jullie samen fijn vinden. Een goede band maakt het later makkelijker om hulp te accepteren. Voorbeeldzinnen vind je in Hoe praat ik met mijn kind over een eetstoornis?
6. Laat zien dat herstel mogelijk is
Verhalen van mensen die het zelf hebben meegemaakt, kunnen hoop geven. In het gratis programma vertellen ervaringsdeskundigen wat hen hielp. Ook Proud2Bme heeft veel herkenbare verhalen voor jongeren.
Wanneer is professionele hulp direct nodig?
Ook als je kind geen hulp wil, zijn er momenten waarop je niet moet wachten. Bel dezelfde dag je huisarts of de huisartsenpost als je kind:
- flauwvalt of erg duizelig is;
- dagen bijna niet eet of drinkt;
- last heeft van het hart, zoals hartkloppingen of pijn op de borst.
Bij direct levensgevaar bel je 112.
Praat je kind over zelfdoding of zegt het dat het niet meer wil leven? Neem dat altijd serieus. Bel gratis en anoniem 113 of 0800-0113, of chat via 113.nl.
Meer over routes naar zorg lees je op Hulp vinden.
Veelgestelde vragen
Kan ik hulp regelen als mijn kind dat niet wil?
Je kunt als ouder altijd zelf naar de huisarts gaan met je zorgen. Welke rol je kind zelf heeft in beslissingen over behandeling, hangt onder meer af van de leeftijd. De huisarts kan je uitleggen wat dit voor jullie betekent.
Mijn kind is volwassen. Wat kan ik dan nog doen?
Je kunt je zorgen eerlijk delen, blijven luisteren en laten weten waar hulp te vinden is. Zoek ook steun voor jezelf, bijvoorbeeld bij Stichting Kiem. Op Voor naasten vind je meer tips.
Wordt de weerstand ooit minder?
Vaak wel, maar het gaat met ups en downs. Twijfel kan ook tijdens een behandeling terugkomen. Dat is normaal. Lees ook wat jongeren zelf zeggen in Ik twijfel of ik hulp wil.
Kijk ook
In week 2 van het gratis programma gaat het over angst en weerstand bij herstel. Waarom is veranderen zo spannend? Fijn om samen met je kind te kijken. Bekijk week 2: Angst en weerstand bij herstel