Voor ouders en verzorgers

Je kind wacht op hulp bij een eetstoornis. Wat kun jij nu doen?

Je ziet je kind worstelen en de hulp is er nog niet. Dat is zwaar. Misschien ben je bang, moe of boos. Weet dat je er niet alleen voor staat. En dat je ook tijdens het wachten veel kunt betekenen voor je kind.

GratisPraktischZonder oordeel
Wat helpt

Zes dingen die je nu al kunt doen

1

Houd de huisarts betrokken

Laat je kind lichamelijk controleren, ook als het er van buiten goed uitziet. Spreek af wanneer jullie terugkomen. Vertel het meteen als het slechter gaat.

2

Zoek het contact, niet de strijd

Je kind is meer dan de eetstoornis. Vraag hoe het echt gaat. Luister eerst. Doe ook gewone dingen samen, die niets met eten te maken hebben.

3

Breng rust en ritme

Een voorspelbare dag geeft houvast. Maak afspraken over eten bij voorkeur samen met een deskundige die ervaring heeft met eetstoornissen. Wat veilig is, verschilt per kind.

4

Leer de eetstoornis begrijpen

Een eetstoornis gaat zelden alleen over eten. Begrip helpt je om minder te botsen. De gratis video's en de First EET kit zijn een goed begin.

5

Vraag naar de wachttijd

Vraag de instelling wat je kunt doen als het slechter gaat. Duurt het lang? Is je kind jonger dan 18, vraag dan bij de gemeente of het wijkteam of er eerder plek is. Vanaf 18 jaar kan de zorgverzekeraar helpen zoeken.

Zo vind je passende hulp →
6

Zorg ook voor jezelf

Je kunt alleen steunen als je zelf ook steun krijgt. Bij Stichting Kiem vind je contact met andere ouders die begrijpen wat je doormaakt.

Samen kijken

Kijk de video's samen met je kind

Samen een video kijken kan een gesprek makkelijker maken. Je hoeft niet meteen iets te zeggen. Vraag na afloop gewoon: "Wat herkende jij?" Deze weken zijn een goed begin voor ouder en kind.

Is je kind jonger dan 12? Kijk dan altijd samen. Kijk eerst zelf, zodat je weet wat er aan bod komt.

Ouder van een volwassen kind

Ben je ouder van een volwassen kind?

Dan ligt het anders. Je volwassen kind beslist zelf over hulp en behandeling. Hulpverleners mogen zonder toestemming van je kind vaak weinig met jou delen. Dat kan machteloos voelen.

Je blijft wel belangrijk. Blijf in contact, zonder te controleren. Laat merken dat je er bent. Vraag wat je kind van jou nodig heeft. En zoek steun voor jezelf, bijvoorbeeld bij Stichting Kiem of WEET.

Hulp bij nood

Denk je aan zelfdoding? Bel gratis en anoniem 113 of 0800-0113, of chat via 113.nl. Dag en nacht.

Gaat het lichamelijk heel slecht? Bijvoorbeeld flauwvallen, dagen bijna niet eten of drinken, of last van je hart. Bel je huisarts of de huisartsenpost. Bij direct levensgevaar: 112.