Het korte antwoord
Je kunt nu al meer doen dan je misschien denkt. Niet om je eetstoornis in je eentje op te lossen, maar om de wachttijd veiliger en minder eenzaam te maken. Blijf in contact met je huisarts. Vertel minstens één iemand hoe het echt gaat. Breng wat rust in je dag. En gebruik deze tijd om jezelf beter te leren begrijpen. Zo sta je sterker als je behandeling begint.
Herken je dit?
- Je hebt eindelijk de stap gezet, en dan hoor je dat je moet wachten.
- Je voelt je machteloos, boos of teleurgesteld.
- Je denkt: als ik toch moet wachten, maakt het niet uit wat ik nu doe.
- Je werk, relatie of gezin loopt gewoon door, terwijl jij het zwaar hebt.
- Je twijfelt of je nog wel hulp wilt, nu het zo lang duurt.
Al die gevoelens zijn begrijpelijk. Wachten is zwaar. Toch hoeft wachten geen stilstand te zijn. Er zijn kleine stappen die je nu al kunt zetten.
Praktische tips voor de wachttijd
1. Houd contact met je huisarts
Je huisarts blijft je eerste aanspreekpunt zolang je wacht. Vraag welke lichamelijke controles nodig zijn en hoe vaak. Laat het weten als het slechter gaat. Wacht daar niet mee tot je behandeling begint.
2. Vraag naar de mogelijkheden
Je kunt je zorgverzekeraar vragen om wachtlijstbemiddeling. Zij kunnen met je meekijken of er ergens anders eerder plek is. Vraag ook aan je huisarts of de instelling waar je wacht of er in de tussentijd ondersteuning mogelijk is. Op hulp vinden leggen we de routes uit.
3. Vertel het aan iemand
Een eetstoornis maakt je wereld vaak kleiner. Zoek iemand bij wie je jezelf kunt zijn. Je partner, een vriend, een collega of een familielid. Je kunt zeggen: "Ik sta op een wachtlijst voor een eetstoornis. Ik hoef geen oplossingen, maar ik wil dat je het weet." Je naasten vinden tips op de pagina voor naasten.
4. Breng rust en voorspelbaarheid in je dag
Kleine dingen helpen. Een vast ritme voor opstaan en slapen. Momenten van rust. Afspraken met mensen die je goeddoen. Over eten maak je het liefst afspraken met een deskundige die ervaring heeft met eetstoornissen. Wat passend en veilig is, verschilt per persoon.
5. Leer je eetstoornis begrijpen
Een eetstoornis gaat zelden alleen over eten. Vaak helpt het gedrag om spanning, onzekerheid of moeilijke gevoelens te dempen. Onderzoek eens met nieuwsgierigheid: wanneer is de drang het sterkst? Wat gebeurde er net daarvoor? Schrijf het op. Het gratis werkboek helpt je daarbij.
6. Bereid je voor op je behandeling
Maak een lijstje met vragen voor je behandelaar. Wat heb je eerder geprobeerd? Wat hielp wel of niet? Waar ben je bang voor? Ook je twijfel mag je meenemen. Meer ideeën vind je bij de tips tijdens het wachten.
Je hoeft vandaag niet alles te veranderen. Eén kleine stap is genoeg om te beginnen.
Wanneer is professionele hulp nodig?
Het programma en deze tips vervangen geen medische zorg. Merk je dat het slechter gaat? Neem dan contact op met je huisarts, ook als je al op een wachtlijst staat.
- Ben je flauwgevallen, eet of drink je al dagen bijna niets, of heb je last van je hart? Bel dezelfde dag je huisarts of de huisartsenpost. Bij direct levensgevaar bel je 112.
- Denk je aan zelfdoding? Bel gratis en anoniem 113 of 0800-0113, of chat via 113.nl. Dag en nacht.
Veelgestelde vragen
Heeft het zin om nu al iets te doen als mijn behandeling nog niet is begonnen?
Ja. Je lost de eetstoornis niet alleen op, en dat hoeft ook niet. Maar inzicht, steun en een veilig dagritme maken de wachttijd lichter. En je komt beter voorbereid binnen.
Kan ik het gratis programma volgen terwijl ik wacht?
Ja. Het programma is gemaakt voor mensen die wachten op hulp. Je kijkt in je eigen tempo, zonder aanmelden. Het is een aanvulling en vervangt geen behandeling.
Waar vind ik lotgenoten?
Bij WEET, de vereniging voor mensen met een eetstoornis en hun naasten, vind je informatie en contact met mensen die het herkennen.
Kijk ook
Begin bij week 1 van het gratis programma: Waarom heb ik een eetstoornis? Je leert hoe een eetstoornis ontstaat en wat hij voor je doet. Meer voor jou vind je op de pagina voor volwassenen. Wacht je al lang? Lees dan ook Ik heb al jaren een eetstoornis. Heeft hulp zoeken nog zin?